Tag Archives: การรักษามะเร็ง

เซซามิน รักษามะเร็งได้จริงหรือ?

การจะให้เซลล์ภูมิคุ้มกัน (เซลล์เม็ดเลือดขาวที่เก่ง) สามารถทำงานได้เก่งมากขึ้น (จนสามารถไปทำลายเซลล์มะเร็ง) นั้น ในการวิจัยที่ใช้สารอาหารไปกระตุ้นภูมิคุ้มกัน โดยใช้สารอาหารเพียงตัวเดียว จึงรู้ผลของสารอาหารนั้นได้ว่า สามารถกระตุ้นได้ผลจริงอย่างไร ซึ่งต้องพิสูจน์ด้วยการวัดปริมาณสาร IL-2 ว่ามีมากขึ้นหรือไม่

… ผลจากการวิจัยโดยใช้สาร Sesamin แล้วสามารถอธิบายได้ถึงระดับภายในเซลล์ จึงมั่นใจได้มากๆ เลยครับ

จากรายการขยายข่าว: สัมภาษณ์ ศ.ดร.ปรัชญา คงทวีเลิศ โดย ทิน โชคกมลกิจ

นาที 06:05 มะเร็งมันเก่งจริงๆ พอก้อนมันโตใหญ่ขึ้น มันต้องการอาหารเยอะ มันก็ปล่อยสาร VEGF ไปกระตุ้นเส้นเลือดที่อยู่ใกล้ๆ ให้สร้างเส้นเลือดใหม่งอกมาที่ตัวมัน เพื่อเอาอาหาร เอาออกซิเย่น เอาเลือด มาให้มะเร็งกิน

นาที 09:05 สาร IL-2 เป็นสารที่อย.อเมริกาให้การยอมรับเป็นยารักษามะเร็งขั้นสุดท้าย มีเข้ามาในเมืองไทยแล้ว เข็มละ 120,000฿ ต้องฉีด 3 เข็ม 360,000฿
… แต่ในความเป็นจริง เซซามิน (Sesamin) สามารถกระตุ้นเซลล์เม็ดเลือดขาวให้สร้างสาร IL-2 เพิ่มขึ้นได้ (โดยไม่ต้องจ่ายแพงเป็นแสน)

นาที 09:50 สาร IL-2 นี้ มันอยู่ในร่างกายเรา แล้วมันสร้างขึ้นเอง ทำไมเราไม่ใช้อาหารหรือสารสักอย่างหนึ่ง ที่เมื่อเรากินเข้าไปแล้ว มันสามารถไปกระตุ้นให้ร่างกายเราสร้างสาร IL-2 ขึ้นได้เอง

นาที 10:25 เซลล์มะเร็งมันเก่งจริงๆ มันกดภูมิต้านทาน และทำอะไรหลายอย่าง

นาที 10:35 เราอธิบายได้ว่า เซซามิน (Sesamin) ไปตัดการสร้างเส้นเลือดใหม่

นาที 10:45 แล้วเราก็ให้เซลล์ภูมิคุ้มกัน (เซลล์เม็ดเลือดขาวที่เก่งมาก) ให้มันทำงานได้เก่งขึ้น (จนสามารถไปทำลายเซลล์มะเร็ง) ซึ่งพิสูจน์ได้โดยการวัดปริมาณสาร IL-2 ที่มีมากขึ้น

นาที 11:20 สิ่งที่เราค้นพบ เราเจาะลึกลงไปในระดับภายในเซลล์เลยว่า สาร VEGF ที่เซลล์มะเร็งปล่อยออกมากระตุ้นบนผิวเซลล์ แล้วส่งสัญญาณเข้าไปภายในเซลล์นั้น ถูกยับยั้งด้วย เซซามิน (Sesamin) จริง

นาที 11:35 ซึ่งกลไกนี้ เป็นกลไกสำคัญระดับยา

รายการขยายข่าว: สาร Sesamin ในงาดำกับมะเร็ง ข้อเสื่อม ข้ออักเสบ กระดูกพรุน

เผยแพร่เมื่อ July 27, 2016; ทาง TNN24 ช่อง 16

ป.ล. ข่าวงานวิจัยเซซามินล้วนๆ ไม่กล่าวถึงผลิตภัณฑ์ใดๆ

aimmura-media1

ผักผลไม้… สาเหตุมะเร็งคนไทย!!!!

ผักพ่นพิษ’เบื้องหลัง‘ไร่พริก’...ทาสยาฆ่าแมลง : ทีมข่าวรายงานพิเศษ
ที่มา: http://www.komchadluek.net/news/detail/227271

ประเทศไทยมีความพยายามจะประกาศเป็น “ครัวโลก” แต่สภาพตอนนี้ดูเหมือนกลับกลายเป็น “ครัวโรค” เพราะอะไร? มาตรการแก้ไขจะทำได้หรือไม่? โดยเฉพาะเมื่อต้องอยู่ในวงจร “เกษตรพันธสัญญา” ที่ชาวไร่ชาวนากลายเป็นทาสสัญญาไม่เป็นธรรม

ย้อนไปเกือบสิบปีที่แล้ว คนไทยไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังตายผ่อนส่งด้วยการกินพิษร้ายจากสารเคมีที่ใช้ในแปลงเกษตรทั่วไป โดยเฉพาะผักและผลไม้หลักฐาน มาถูกเปิดเผยเมื่อ “อียู” (สหภาพยุโรป) ซึ่งมีระบบตรวจสอบสารพิษในอาหารที่นำเข้าประเทศ (Rapid Alert System for Food: RASFF) เมื่อปี 2553 หลังสุ่มตรวจผักผลไม้นำเข้าจากไทยพบว่า มีสารเคมีและแมลงศัตรูพืชตกค้างอันดับหนึ่ง

อียูส่งข้อมูลตรงกลับมาที่รัฐบาลไทยพร้อมประกาศห้ามนำเข้าชั่วคราวทันที โดยเฉพาะผักตระกูลถั่ว ตระกูลมะเขือ กะหล่ำ พริก กะเพรา เนื่องจากตกใจที่ตรวจพบยาฆ่าแมลงอันตรายกว่า 20 ชนิดที่ทั่วโลกห้ามใช้เด็ดขาด เช่น คาร์โบฟูราน (Carbofuran), เมโทมิล (Methomyl) ฯลฯ

ผ่านไปหลายปี “อียู” ยังคงตรวจอย่างเข้มข้น โดยเฉพาะสินค้าเกษตรจากไทยแลนด์จะถูกนำมาตรวจเกือบทั้งหมด โดยไม่สุ่มตรวจเหมือนที่ผ่านมา เนื่องจากงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ยืนยันว่า สารเคมีพิษที่ตกค้างในอาหารเป็นพิษร้ายอันตรายสะสมในร่างกายก่อให้เกิดมะเร็ง โรคระบบทางเดินหายใจ ภูมิแพ้ หรือมีอาการทางจิตประสาท

เครือข่ายเตือนภัยสารเคมีกำจัดศัตรูพืช หรือ ไทยแพน (Thai-PAN : ThailandPesticide Alert Network) เริ่มสุ่มตรวจในประเทศอย่างจริงจังตั้งแต่ปี 2555 ทำให้เจอข้อมูลสะเทือนขวัญผู้บริโภคว่า กว่าร้อยละ 60-70 ของผักผลไม้ยอดนิยมที่คนไทยชอบกินนั้น มียาฆ่าหญ้า ยาฆ่าแมลง ยาฆ่าโรคพืช และสารเคมีร้ายแรงที่ห้ามใช้ทั่วโลกหลายชนิด

เครือข่ายคุ้มครองผู้บริโภคพยายามออกมาผลักดันให้กระทรวงเกษตรฯจัดการปัญหานี้อย่างจริงจัง ดูเหมือนสถานการณ์จะดีขึ้นในพืชผักบางประเภท แต่ตัวเลขล่าสุดของปี 2559 ก็ยังน่าตกใจ เพราะพบสารพิษตกค้างถึง 66 ชนิด รวมถึงที่อียูหวาดผวา 2 ชนิด ได้แก่ “คาร์โบฟูราน” พบตกค้างในพริก และ “เมโทมิล” ในฝรั่ง

4 พฤษภาคม 2559 “ไทยแพน” จัดแถลงข่าวเปิดเผยตัวเลขหลังจากเก็บตัวอย่างผัก 10 ชนิด ผลไม้ 6 ชนิด รวม 138 ตัวอย่าง ได้แก่ กะหล่ำปลี แตงกวา ผักบุ้งจีน มะเขือเทศ ผักกาดขาวปลี คะน้า ถั่วฝักยาว มะเขือเปราะ กะเพรา และพริกแดง และชนิดผลไม้ 6 ชนิด ได้แก่ แตงโม มะม่วงน้าดอกไม้ มะละกอ แก้วมังกร ฝรั่ง และส้มสายน้าผึ้ง สินค้าสุ่มซื้อมาจากตลาดสดและซุปเปอร์มาร์เก็ตชื่อดัง 7 แห่ง เขตกรุงเทพฯ เชียงใหม่ และ อุบลราชธานี ระหว่าง 16-18 มี.ค. 2559 ตัวอย่างทั้งหมดส่งไปตรวจวิเคราะห์ที่ห้องปฏิบัติการใน “อังกฤษ” เนื่องจากวิเคราะห์สารพิษตกค้างได้ถึง 450 ชนิด

ผลการตรวจสารพิษตกค้างอันดับ 1 คือ “พริกแดง” พบทั้งหมด 100 %เปอร์เซ็นต์ ของตัวอย่าง อันดับ 2 กะเพราและถั่วฝักยาว พบ 66.67% อันดับ 3 คะน้า 55.56% ส่วนผลไม้นั้น อันดับ 1 คือ ส้มสายน้าผึ้ง และฝรั่ง พบ 100 % รองลงมาเป็นแก้วมังกร มะละกอ มะม่วงน้าดอกไม้ ซึ่งพบสารเคมีตกค้างเกินค่ามาตรฐาน 71.4 %

และที่สร้างความเจ็บปวดให้ผู้บริโภคมากสุด คือ พบว่าผักและผลไม้ “ปลอดสารพิษ” ที่ได้รับตราคิว “Q” หรือได้รับการรับรองจากสำนักงานมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติ (มกอช.) กลายเป็นว่ามีสารเคมีมากสุด และสูงถึง 57.1% ยิ่งไปกว่านั้น กลุ่มผักผลไม้ “ไร้สารพิษ” หรือพวกออร์แกนิคไทยแลนด์(Organic Thailand) ซึ่งหมายถึงไม่มีการใช้สารเคมีในแปลงที่ปลูก พบสารพิษตกค้างสูงเกินมาตรฐานถึง 25% หรือ 1 ใน 4 ของจำนวนตัวอย่าง

ราคาของพืชผักไร้สารพิษ ปลอดสารพิษจะแพงกว่าธรรมดา 2 -3 เท่า เช่น คะน้าขายในตลาดสด 30-50 บาท เพิ่มเป็น 150-250 บาท พริกในตลาดแพ็คละ 20-30 บาท หากเป็นปลอดสารพิษพุ่งสูงถึง 200-300 บาท

“ปรกชล อู๋ทรัพย์” ผู้ประสานงานเครือข่าย ฯ อธิบายว่า ผักคิวคือผักปลอดสารพิษหมายถึงผักที่ใช้สารเคมีบ้างแต่การเก็บเกี่ยวจะระวังไม่ให้มีการตกค้างหลงเหลือมาถึงผู้บริโภค ส่วนผักไร้สารพิษนั้น คือแปลงผักต้องไม่ใช้สารเคมีเลย การสำรวจครั้งนี้ทำให้รู้ว่าผู้บริโภคเหมือนถูกหลอกให้จ่ายแพงกว่า แต่เสี่ยงได้รับพิษเหมือนกัน โดยเฉพาะผักไร้สารพิษที่พบร้อยละ 25 ถือว่าสูงมาก เพราะหลักการแล้วไม่ควรตรวจพบเลย พร้อมกล่าวแนะนำว่า

“ตอนนี้มี 3 มาตรการสำคัญที่จะต้องเร่งทำคือ ส่งข้อมูลให้กระทรวงเกษตรลงไปตรวจสอบว่า เจ้าของสินค้าทำผิดขั้นตอนส่วนไหน หรือ เป็นการแอบอ้าง และจากนี้ไปหน่วยงานที่รับผิดชอบต้องช่วยกันตรวจสอบผักผลไม้ทั้งไร้สารและธรรมดาว่า กลุ่มที่มีสารเคมีตกค้างเกินมาตรฐานมาจากไร่สวนบริเวณใด 2 ซุปเปอร์มาร์เก็ตและห้างที่วางขายต้องช่วยกันรับผิดชอบคุณภาพสินค้าเกษตร เพราะเป็นตัวกลางที่ได้ผลกำไร ต้องสร้างระบบดูแลคุณภาพของตัวเอง สร้างความมั่นใจให้ผู้ซื้อ และ 3 ผู้บริโภคต้องช่วยกันเป็นหูเป็นตา สร้างเครือข่ายกดดันให้มีการผลิตและวางขายเฉพาะสินค้างเกษตรที่ปลอดภัย”

คำถามที่ยังค้างคาใจคือ ทำไม “พริก” จึงกลายเป็นผักที่มีสารพิษตกค้างมากสุดถึง 23 ชนิด และพบตัวอย่างที่เก็บมาตรวจ ?

ตัวแทนจาก “คณะทำงานติดตามผลกระทบเกษตรพันธสัญญา” เปิดเผยเบื้องหลังฟาร์มพริกให้ฟังว่า ปัจจุบันการปลูกพริกเพื่อจำหน่ายนั้น ตกอยู่ในวงจรอุบาทว์ของกลุ่มนายทุนขายเมล็ดพันธุ์พืช โดยเริ่มจากชักชวนเกษตรกรกลุ่มแรกมาสมัครสมาชิกหรือแปลงเกษตรพันธสัญญา เพื่อเพาะเมล็ดพันธุ์พริกขายให้แปลงผักทั่วไป ฟาร์มพริกนี้จะต้องรับชนิดพันธุ์ที่ตกลงในสัญญาเท่านั้น และต้องซื้อและต้องใช้ ยาฆ่าหญ้า ยาฆาแมลง ยาฆ่าโรคพืช สารกำจัดวัชพืช ฯลฯ ตามที่ตกลงกันไว้เพื่อให้ได้เมล็ดแม่พันธุ์ที่อวบอิ่ม สวยงาม สีแดงเขียวสดใส จากนั้นนายทุนจะซื้อเมล็ดไปขายให้ชาวไร่ทั่วไปที่ปลูกพริกขาย และทำสัญญาคล้ายคล้ายคลึงกัน เพื่อให้ใช้สารเคมีจำนวนมาก เพราะกำไรที่นายทุนได้มาจากส่วนนี้เป็นหลัก

“ พริกทั่วไปถ้าไม่ใช้ยาฆ่าแมลงจะไม่ค่อยอวบสวย และต้นพริกโดยธรรมชาติติดโรคและตายง่าย ทำให้ต้องกระหน่ำใส่ยาต่าง ๆ เต็มที่ สารพิษเหล่านี้เข้าไปอยู่ในเนื้อเยื่อของพริก เพราะสะสมตั้งแต่ในเมล็ดพันธุ์ ไม่สามารถล้างออกได้ คนกินจึงได้รับอันตรายสุด สุ่มตรวจเท่าไรก็เจอ รัฐบาลต้องเริ่มเอาจริงในการจัดการกับระบบเกษตรพันธสัญญาที่หลอกล่อให้ชาวไร่ชาวนากู้ยืมจากนายทุน สุดท้ายไม่มีเงินคืนก็กลายเป็นหนี้สิน ต้องทำตามที่เขาบอกทุกอย่าง ให้ใช้สารเคมีอะไรก็ใช้ นายทุนไม่สนใจว่ามีสารพิษตกค้างไปทำอันตรายคนกินแค่ไหน”

ตัวแทนจากข้างต้น ยอมรับว่า ที่ผ่านมาเครือข่ายเกษตรกรทางเลือกฯ พยายามผลักดัน “ร่าง พ.ร.บ.ว่าด้วยการคุ้มครองเกษตรพันธสัญญา”เพื่อช่วยดูแลไม่ให้ชาวไร่ชาวนาตกเป็นทาสนายทุน โดยเนื้อหาสำคัญของร่างกฎหมายฉบับนี้คือ

1. ห้ามทำสัญญา “ได้เปรียบ” อีกฝ่ายหนึ่ง 2. ห้ามส่งไม่ให้ขาย “พันธุ์พืช-สัตว์” “อาหาร” “ยา” และ“ปัจจัยผลิต” ที่ไม่มีคุณภาพให้แก่เกษตรกรหรือคู่สัญญา

3. “ผู้ประกอบธุรกิจทางการเกษตร” ต้องจดทะเบียนกับหน่วยงานรัฐ 4. ต้องเปิดเผยข้อมูลสัญญาต่อสาธารณะ 5. รัฐต้องมีมาตรการส่งเสริม “การลงทุน” และ “ภาษีอากร” ให้กับบริษัทหรือเอกชนที่ประกอบธุรกิจด้านการเกษตรพันธสัญญา

6. ทั้งฝ่ายเกษตรกรและบริษัทเอกชนต้องร่วมกันรับผิดชอบหากทำความเสียหายให้สิ่งแวดล้อม 7. แต่งตั้ง “คณะกรรมการระงับข้อพิพาท” ทุกจังหวัด และ 8. เมื่อมีการร้องเรียนต้องพิจารณาระงับข้อพิพาทให้เสร็จสิ้นภายใน 1 เดือน โดยผู้ที่ทำผิดต้องรับโทษจำคุก 2 ปี หรือปรับ 2 แสน-1 ล้านบาท ตามที่กฎหมายกำหนด

ล่าสุด ร่างกม.ข้างต้นอยู่ที่ “สนช.” หรือสภานิติบัญญัติแห่งชาติแล้ว เพียงแต่ไม่ได้ถูกยกเป็นกฎหมายสำคัญ จึงไม่ได้รีบเร่งพิจารณา !?!

ชาวบ้านได้แต่หวังว่า ตัวเลขสารพิษที่ตกค้างในผัก-ผลไม้ ที่ถูกเปิดเผยออกมานั้น อาจทำให้รัฐบาลเร่งสปีดออกกฎหมายตัวนี้มา และมอบหมายให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องไปจัดการควบคุมดูแล

ก่อนที่คนไทยจะตายผ่อนส่งเพราะกิน “ผักพิษ” “ผลไม้พิษ” ที่สำคัญ คือ มะเร็งหรือโรคร้ายที่เกิดจากสารพิษเหล่านี้ ไม่ได้เกิดเฉพาะกับคนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง แต่เกิดกับทุกคนที่จับจ่ายซื้ออาหารเข้าร่างกายวันละ 3 มื้อ

อย่าปล่อยให้คนไทยทำงานหนักแล้วสุดท้ายเอาเงินไปซื้อสารพิษกิน และอย่าปล่อยให้ชื่อเสียงไทยแลนด์จาก “ครัวโลก” เป็น “ครัวโรค” !

#เสียเงินบาทเพื่อป้องกันดีกว่าเสียเงินพันเพื่อรักษา
#วันนี้คุณทานเอมมูร่าหรือยัง

ครั้งแรกของโลก!
นักวิจัย มช.ค้นพบสารสกัดเมล็ดงายับยั้งมะเร็ง 

เป้าหมายใหม่เพื่อโจมตีมะเร็ง

ดร.ศิวนนท์ จิรวัฒโนทัย
ดร.ศิวนนท์ จิรวัฒโนทัย

การรักษามะเร็งแบบ “คีโม” ยังคงเป็นวิธีรักษาที่คุ้นชินสำหรับทุกวันนี้ แต่ทิศทางการรักษาในอนาคตคือการมุ่งโจมตีที่เซลล์มะเร็งโดยไม่ส่งผลข้างเคียงต่อเซลล์ปกติ เพื่อรักษาชีวิตผู้ป่วยให้ยืนยาว เพราะหลายครั้งผู้ป่วยไม่ได้เสียชีวิตเพราะเนื้อร้าย แต่จากไปเพราะตัวยาที่ทำลายเซลล์ดีๆ ในร่างกาย

ก่อนหน้านี้โลกให้ความสนใจในการรักษามะเร็งแบบเจาะจง (Targeted Therapy) โดยมุ่งโจมตีโปรตีนที่เรียกว่า cyclin-CDK4 ซึ่งเป็นโปรตีนที่พบว่ามีมากผิดปกติในเซลล์มะเร็ง แต่เมื่อครั้งยังเป็นนักวิจัยประจำสถาบันชีววิทยาศาสตร์โมเลกุล มหาวิทยาลัยมหิดล ดร.ศิวนนท์ จิรวัฒโนทัย ได้ศึกษาวิจัยและพบโปรตีนที่น่าสนใจอีกตัวชื่อ cyclin D1 และน่าจะเป็นเป้าหมายใหม่ในการกำจัดเซลล์มะเร็ง

หนึ่งในปัญหาของการรักษามะเร็งคือการดื้อยา ซึ่งแม้จะยับยั้งโปรตีน cyclin-CDK4ได้แล้วแต่พบว่าไม่ได้หยุดการดื้อยา ซึ่งจากการศึกษาของนักวิจัยไทย พบว่า นอกจากโปรตีน cyclin D1 ทำให้เซลล์มะเร็งแบ่งตัวแบบผิดปกติแล้ว ยังทำให้มะเร็งดื้อยาด้วย จึงเล็งว่าโปรตีนตัวนี้อาจเป็นเป้าหมายในการรักษามะเร็งแบบเจาะจง

ดร.ศิวนนท์ สนใจโปรตีนดังกล่าวเพราะพบว่าในคนที่เป็นมะเร็งมีโปรตีนชนิดนี้ผิดปกติทั้งแง่ปริมาณและการทำงาน และยังพบว่าผู้ป่วยมะเร็งหลายชนิด เช่น มะเร็งเต้านม มะเร็งต่อมน้ำเหลือง มะเร็งลำไส้ และมะเร็งเยื่อบุต่างๆ มีโปรตีนชนิดนี้ในระดับที่ผิดปกติ

การค้นพบดังกล่าวได้รับการตีพิมพ์ลงวารสารเนเจอร์รีวิวแคนเซอร์ (Nature Review Cancer) เมื่อปี 2011 และหลังจากนั้นบริษัทยาและนักวิจัยจากทั่วโลกเริ่มให้ความสนใจศึกษาโปรตีนดังกล่าว โดยบางห้องปฏิบัติการในต่างประเทศพบว่า ในการทดลองระดับสัตว์พบว่าเมื่อทำลายโปรตีน cyclin D1 แล้ว เซลล์มะเร็งตาย แต่เซลล์ปกติของสัตว์ทดลองไม่เป็นไร

ทั้งนี้ จากการศึกษาของนักวิทยาศาสตร์พบว่า โปรตีน cyclin D1 ช่วยในการเติบโตจากเด็กเป็นผู้ใหญ่ และยังพบโปรตีนนี้ในอวัยวะอื่นๆ ของร่างกาย เช่น เรตินาดวงตา สมอง และเต้านม เป็นต้น

ดร.ศิวนนท์กล่าวว่า หลังจากการค้นพบครั้งนั้นก็ได้ให้ความรู้แก่คนทั่วไปว่า โปรตีน cyclin D1 เป็นเป้าหมายในการรักษามะเร็งที่ดีจริง ซึ่งการตรวจสอบจากผู้เชี่ยวชาญ และสร้างกระแสให้บริษัทยาหันมามุ่งโจมตีโปรตีนชนิดนี้ และเขายังพบสารชีวภาพที่ออกฤทธิ์ยับยั้งโปรตีนนี้ ซึ่งคาดว่าต้องผ่านการทดลองอีกหลายขั้นตอนและต้องใช้เวลาอีก 10 ปี จึงจะได้เห็นยารักษามะเร็งที่มุ่งโจมตีโปรตีนนี้ ทว่า ในการวิจัยยารักษามะเร็งในปัจจุบันในหลายแห่งยังคงมุ่งเน้นที่โปรตีน cyclin-CDK4 อยู่เนื่องจากง่ายกว่า

สำหรับการรักษาแบบคีโมนั้น ดร.ศิวนนท์กล่าวว่า เป็นการวิธีรักษาแบบโบราณ ที่เปรียบเหมือนการให้ยาพิษแก่คนไข้ เพื่อเข้าไปฆ่าเซลล์มะเร็ง เนื่องจากเมื่อก่อนเราไม่ทราบว่ามะเร็งคืออะไร และคิดว่าเป็นเชื้อโรคที่ต้องทำลาย เราจึงทำอะไรเลยเถิดจนทำร้ายตัวเอง ซึ่งเมื่อราวปี 1950 มียารักษามะเร็งตัวแรกคือ “ไนโตรเจนมัสตาร์ด” ซึ่งเป็นยาพิษที่พบว่าทำให้เซลล์มะเร็งตาย และเป็นต้นกำเนิดของคีโม หรือ คีโมเทอราปี (Chemotherapy)

“จนกระทั่งเมื่อปี 1970 เริ่มมีวิทยาการตัดต่อดีเอ็นเอที่เรียกว่า “ชีววิทยาศาสตร์โมเลกุล” (Molecular Biology) ทำให้เรารู้ว่าอะไรกลายพันธุ์ และไม่กลายพันธุ์ และเป็นจุดเริ่มต้นของการรักษาแบบเฉพาะเจาะจง ซึ่งในผู้ป่วย 3 คน อาจมีการกลายพันธุ์ต่างกัน การให้ยาก็ต่างกัน” ดร.ศิวนนท์ซึ่งปัจจุบันประจำอยู่ภาควิชาเภสัชวิทยา คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล กล่าว

สำหรับงานวิจัยซึ่งได้รับการตีพิมพ์ลงเนเจอร์รีวิวแคนเซอร์นั้นเป็นงานวิจัยที่ ดร.ศิวานนท์ ได้รับทุนสนับสนุนจากสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) ร่วมกับ สถาบันชีววิทยาศาสตร์โมเลกุล มหาวิทยาลัยมหิดล และสถาบันมะเร็งดานา-ฟาเบอร์ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด สหรัฐฯ

ดร.ศิวนนท์ จิรวัฒโนทัย และทีมวิจัยที่ฮาวาร์ด
ดร.ศิวนนท์ จิรวัฒโนทัย และทีมวิจัยที่ฮาวาร์ด

การทดลองในหนู
การทดลองในหนู

ที่มา:  ผู้จัดการ online